Historia wędkarstwa polskiego

Historia wędkarstwa polskiego.
Polskie wędkarstwo odwołuje się do tradycji pierwszych organizacji rybackich i wędkarskich, które w sposób cywilizowany najpełniej objawiły się na ziemiach polskich w II połowie XIX wieku. Miało to miejsce zwłaszcza w południowej Polsce, choć i na pozostałych ziemiach ruch wędkarski wyraźnie przybierał na znaczeniu. Za kluczową postać polskiego wędkarstwa uznaje się, prof. Maksymiliana Siłę – Nowickiego, współzałożyciela i pierwszego prezesa Krajowego podobnego typu organizacje powstały w Warszawie i w innych rejonach Polski, pozostającej wówczas pod zaborami.

 

W 1904 r., znów w Krakowie, tworzy się Towarzystwo Miłośników Sportu Wędkarskiego, a w 1932 r. Związek Sportowych Towarzystw Wędkarskich, organizacja praktycznie o zasięgu ogólnopolskim. W 1936 r. ukazał się pierwszy numer „Wiadomości Wędkarskich”, które po dzień dzisiejszy uznawane są za czasopismo wędkarskie nr 1 w Polsce. W przededniu wybuchu II wojny światowej, związki i towarzystwa wędkarskie skupiały ok. 3.000 członków. Mimo wojny, część organizacji wędkarskich kontynuowała działalność. Najbardziej spektakularnym wydarzeniem było wybudowanie Domu Kultury Wędkarskiej w Łopusznej, koło Nowego Targu. Reaktywowane po wojnie organizacje, 19 marca 1950 r. połączyły się i utworzyły Polski Związek Wędkarski. Pierwszym prezesem Zarządu Głównego PZW został Edward Wierzchoń. Polski Związek Wędkarski od 1958 r. jest członkiem Międzynarodowej Konfederacji Wędkarstwa Sportowego – C.I.P.S. Jeden z kongresów C.I.P.S. odbył się, w 1960 r., w Warszawie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *